"Beni hoparlöre al. Şarkı söyleyişini duymak istiyorum."
Kalbim heyecandan sıkıştı ama etkilenmemiş gibi konuşarak gizlemeye çalıştım. "Sana ninni mi söylememi istiyorsun? Ne kadar tatlısın."
Kıkırdadı. "Göğsüm kamyon çarpmış gibi ağrıyor. Dikkat dağınıklığına ihtiyacım var."
"Pekâlâ." Hoparlör butonuna basıp gitara uzandım.
"Canın sıkıldığında kapatabilirsin."
"Bebeğim, senin boyanın kurumasını izleyişini ile izleyebilirim ve yine de canım sıkılmaz."
"…Eğer insanlara bakmazsan onlar da sana bakmıyor. Asıl olay hareket etmeye devam etmek. Sadece harekete devam et. Adımların teklediği anda seni görüyorlar."