Gelibolulu Mustafa Âli'nin hem Osmanlı'ya dair kayıt ve yorumlarını hem de kişisel makam beklentilerini, hayal kırıklıklarını ele alan mükemmel bir üslubun ve çevirinin göze çarptığı üst düzey bir biyografi
Osmanlı İmparatorluğu’nda Aydın ve Bürokrat Tarihçi Mustafa ÂliCornell Fleischer · Doğu Batı Yayınları · 202141 okunma
Kalan kim, gidenlere inat
Dert, garibanlık
Düşünceler ve her batıl
Gidiyor birileri, bir şeyler
Saatler, ömür, akıl...
O geri kalır mı
Zoruma da gidiyor..."
Kendi içinde; "Yalnızlık, Yaşamlar, Zühd, Şehadet" isimli dört ana başlık altında toplanmış şiirlerden oluşan bir şiir kitabı #yagmurluhisler
"İnsan acelecidir.
Evet, geç ve güç öğrendim
Acele ede ede etmemeyi
Saati değil, vakti
Serden hayr doğacağını
Hayrdan şer
Öfkenin sevgiden vefalı olduğunu
Güzel olduğunu ölümün hayattan."
Ara ara okumalarim arasına şiir kitapları almayı seviyorum. Şiirin ruha iyi gelen bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Bir fincan kahve eşliğinde, sessiz sakin ortamda okumayı seviyorum. Bu kitap içinde yine önce sessizliği, sonra kahvemi hazır ettim
GANİ YAHUT KAFi
"Koşmak zorundasın
Bu dünya böyle
Evet, makam mevkiyle
Değil aşkla sevgiyle
Devrilen atı vururlar
Koşmayan; zahid yahut alelade maktül."
Sizler için birkaç alıntı bırakıyor ve herkese keyifli okumalar diliyorum. Sizler şiir kitabı okuyor musunuz? Şiir kitapları için nasıl bir ortam tercih ediyorsunuz? Yoruma sevdiğiniz bir şiirden birkaç satır ekler misiniz?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Aptallığın Ardındaki Gerçekler
Aptallığın Övgüsü, ilk bakışta eğlenceli ve ironik bir anlatı gibi görünse de aslında insan doğasına, topluma ve dönemin anlayışlarına yöneltilmiş güçlü bir eleştiri. Erasmus, “Aptallık” kavramını konuşturarak insanların zaaflarını, kibirlerini ve çelişkilerini mizahi bir dille gözler önüne seriyor.
Kitabın en etkileyici yanı, yüzyıllar önce yazılmış olmasına rağmen ele aldığı konuların hâlâ tanıdık gelmesi. İnsanların makam, övgü, güç ve onay arayışı üzerine yaptığı göndermeler bugün bile düşündürüyor. Yazar, okuru doğrudan yargılamak yerine ironinin gücüyle kendi davranışlarını sorgulamaya yönlendiriyor.
Yer yer ağır ve felsefi bölümleri olsa da dikkatli okunduğunda mizahın altında oldukça derin bir düşünce dünyası olduğu fark ediliyor. Bu kitap bana, bazen en büyük gerçeklerin en beklenmedik anlatıcıların ağzından söylenebileceğini hatırlattı.
Baba olmak yüreğe dokunmaktırDuygu ve Düşünce
Bazı kitaplar olaylarıyla akılda kalır, bazıları diliyle. Mösyö İbrahim ve Kur’an Çiçekleri ise insanın kalbinde eksik kalmış bir yere dokunarak hatırlanır. Bu kısa ama derin romanı okurken, aslında bir çocuğun büyüme hikâyesinden çok, sevginin ve rehberliğin insan hayatını nasıl değiştirebildiğini okuyoruz.
Romanın merkezinde Momo vardır. Sevgiye aç, yalnız ve kendisini ait hissedeceği bir yer arayan bir çocuk… Karşısında ise yaşlı bakkal Mösyö İbrahim durur. İlk bakışta sıradan görünen bu adam, zamanla Momo’nun hayatındaki en önemli kişiye dönüşür. Çünkü ona para vermez, makam vermez, büyük vaatlerde bulunmaz; sadece yanında olur. Bazen bir insanın kurtuluşu da tam olarak budur.
Mösyö İbrahim’in Momo’ya yaklaşımını etkileyici kılan şey, karşılıksız oluşudur. O, çocuğa sahip çıkarken herhangi bir ödül beklemez. Onu kendi inancına zorlamadan, kendi doğrularını dayatmadan, sevgi ve anlayışla yol gösterir. Müslümanlığı anlatırken bile bir üstünlük duygusuyla değil, insanı daha iyi bir insan yapabilecek değerler bütünü olarak sunar. Roman bu yönüyle dinler arası hoşgörünün ve insan sevgisinin güçlü bir örneğini ortaya koyar.
Kitap boyunca hissedilen en önemli duygu ise baba özlemidir. Momo’nun eksikliğini çektiği şey yalnızca bir ebeveyn değil; kendisine inanacak, onu dinleyecek ve hayatın içinde elinden tutacak bir rehberdir. Mösyö İbrahim bu boşluğu doldururken okuyucuya önemli bir gerçeği hatırlatır: Babalık bazen kan bağıyla değil, emekle ve merhametle kurulur.
Romanın dili sade olmasına rağmen duygusal etkisi oldukça güçlüdür. Eric-Emmanuel Schmitt, büyük cümleler kurmadan büyük duygular anlatmayı başarır. Bu nedenle kitap bittiğinde akılda olaylardan çok hisler kalır. İnsan, Momo’nun yolculuğunu düşünürken kendi hayatındaki eksiklikleri, karşısına çıkmış
Abdülhak Şinasi Hisar - Çamlıca'daki Eniştemiz
Kitap roman olarak geçiyor olsa da bence tam bir enişte biyografisidir. Araştırıldığında bu eniştenin aslında tam olarak bir kişi değil, yazarın yakın akrabalarından belki birkaç kişinin toplanıp tek bir vücut bulduğu kurgusal bir karakter olduğu görülür. Eserin üslubu bana Ahmet Hamdi Tanpınar'ı; özellikle de Beş Şehir'i anımsattı. Onda da artık var olmayan bir şehir dokusunu en ince detayına kadar anlattığı için sıkılmıştım bu eserde de aynısını bilhassa Çamlıca tasvirlerinde yaşadım. İsminin hakkını verecek şekilde yazarda büyük bir Çamlıca sevdası vardır ve kitabın en az %20'si Çamlıca'ya ve onun orada yaşadığı mazisine övgüdür diyebilirim. Burada en dikkat edilmesi gereken nokta artık var olmayan aile gelenekleri ve sosyal yapıların ele alınmasıdır.
Eser o zamanlar bir çocuk olan anlatıcının Çamlıca'daki enişteleri Hacı Vamık; namı diğer Deli Vamık'ı tasviriyle ve deliliğe makul bir övgüyle başlar. Babıali onu mutasarrıflık, defterdarlık, valilik gibi çeşitli görevlere verip verip geri almaktadır. Eserin ilerleyen bölümlerinde kendisinin hakkında vazife başında yolsuzluk söylentileri olduğu da verilecektir. Doğal olarak maddi durumu ortalamanın oldukça üzerindedir. Konaklarında hizmetçiler çalışmaktadır. Yazara göre, akıllı dediğimiz insanların sağı solu belli değildir; iyilik beklediğimizden kötülük, sadakat beklediğimizden ihanet görme ihtimalimiz her zaman oldukça fazladır; ancak deliler öyle midir? Deli daima delidir, şaşırtmaz, daima doğasına uygun davranır.
Hacı Vamık enişte lakırdı etmeyi pek seven, kendine has ve eğlenceli bir konuşma üslubu olan bir adamdır. Hemen her şeyle ilgili bir fikri veya anısı vardır. Yalnız kaldığı zamanlar harici konuşur; hâttâ yalnız kaldığında bile bazen kendiyle konuşur bazen de türkü söyler. Yeğenlerine daima "can didem"
İvan İlyiç, toplumun gözünde saygın, kariyerinde başarılı ve düzenli bir hayat süren bir devlet görevlisidir. Ancak yeni evini düzenlerken geçirdiği bir kaza sonrasında ciddi bir hastalığa yakalanır. Hastalığı ilerledikçe ölümün yaklaştığını fark eder.
Ölümle yüzleşen İvan, hayatı boyunca makam, para ve toplumun onayını önemsemiş olmasına rağmen gerçekten mutlu yaşayıp yaşamadığını sorgulamaya başlar. Ailesinin ve çevresinin onun acılarını anlamadığını düşünür. Ona içtenlikle yaklaşan tek kişi, hizmetkârı Gerasim’dir.
Son günlerinde İvan İlyiç, sevgi, merhamet ve samimiyetin hayatın gerçek anlamı olduğunu kavrar. Bu farkındalık sayesinde ölüm korkusunu aşar ve huzur içinde hayata veda eder.
