Seneca'ya göre iyi insanların başına özü itibarıyla kötü bir şey gelmez çünkü zıtlar bir araya gelmez. İyi insanda kötü hâl olmaz. İnsan eğer gerçekten ruh ve zihin dünyasında iyiliği korumayı bir hedef olarak önüne koymuşsa-tabii ki kötülükleri defetmek için sarf eder - ama etrafında yaşanan kötülüklerin kendi iç dünyasını karartmasına, kötüleştirmesine müsaade etmez.. Kötülük sizi kendisine benzettiğinde başarılı olur. Sizi kendisine benzetemeyen hiçbir kötülük amacına ulaşamaz.