Bir mankurt için efendisinin buyruğundan daha yüce bir şey olamazdı. Açlıktan ölmemesi için yiyeceğini, soğuktan donmaması için giyeceğini verdikten sonra başka bir şey istemezdi.
Mankurt, kim olduğunu , soyunun sopunun nereden geldiğini, adını, çocukluğunu, anasını babasını bilmezdi; kısaca insan olduğunun bile farkında değildi.