Çocuğun zamanı yok. Her daim cennette gibi bir duruşu var bu zamansızlıktandır . Sadece yaşadığı an' ın içindedir o. Dünsüz ve yarınsız.Masumiyeti, anı yaşayışından kaynaklanır .
Eğer insan zihni zamanın da bu dünyaya has bir olgu, bir mahluk olduğunu kavrayabilse , bizim bildiğimizin dışında bir ikinci zaman, daha doğrusu ebedi bir an daha var olduğunu bir parça tahayyul edebilse " ebedi mutluluk" sorunsalını da aşabilecek.