Ve Hazreti İbrahim gördü ki, Ateş, Tanrı bilindi. Su, Tanrı bilindi, Gök, Tanrı bilindi, yıldızlar, ay ve güneş, Tanrı bilindi. Hükümdar, rahip, Buda Tanrı bilindi. Ve Tanrı, Tanrı bilinmedi. İnsanın bu düşüşü O'nun yüreğini yaktı, onu ateşlere attı. Allah'a perde olan bütün maskeleri yakmaya yemin etti.
Geçici olan, iğreti olan değil, yerleşik olan değer biliş önemli. Bu da, mağaradan, ateşten geçmek ve kurban gibi Tanrı'nın takdirine boyun uzatmakla mümkün.
Ateşle imtihan. Yanıp küle çevrilen, yok olacağın yerde var olacaksın. Fatoş'un bir taraftan girip öbür tarafından çıkacaksın sapasağlam olarak. Ateş yakacak bir şey bulamayacak sende: işte İbrahim olmak bu.