Muhammet Topçu
@mamiyas
İstanbul
30 Ekim 1997
11 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir kirlenmeden korumak için susarak yaşadığım her şeyin bir yenilgi olduğunu çok sonra öğrendim. Benim, kıyısında bir saygıyla beklediğim olanak, başkalarının çiğneyip attığı bir sıradanlıktı.
“ Kıyısında beklediğin inceliği göremeyenin sessizliği… bir an gelir o inceliğin aslında bir olanak değil bir armağan olduğunu fark eder ve tüm isteğiyle ona layık olmaya yönelir.”
Diye kitabın özünü oluşturan bir ana teması olduğunu düşünüyorum
Reklam
İçim yanıyor hem de ne biçim, bunu hangi kelime açıklar bilmiyorum. Olmak istediğim, yaptığım, gülüşüm, ağlayışım benden çok uzak. Bütün hislerimle ben bir kafesteyim. 40 zincire vurulmuş bir kafes. 39 anahtar ben de ama o 1 anahtar beni tüm anahtarlardan alıkoyuyor. Kelimeler hislerin arkasına sığınmış bu kör gözler görmeye acizleşmiş. Kendine işkence etmekten başka bir şeye yaramıyor bu gözler. Ah gönlümü bir bilse bu ağız bu gözler… ne ah çektim yıllardır. Her şeyin eşiğinde duruyor bu beden artık. Utanmak mı ? İnecek yerin dibi kalmadı, artık yer bile utandı. Sen daha ne kadar böyle devam edeceksin.
Bilmeden atarsın türlü türlü
Oyunların içine sezdirmezsin
Parıldarken güneşin güldürmesin
Kaybedip buldurup sevindirisin
Bazı yaşlar kendini suskun taşır. İnsan ses etmez yol bilir nereye varacağını.Bir rüzgar esecek bir bende kalıcak asıl adın. Bir yaprak düşecek sen döndüreceksin başını. Biri bilmediğin bir mesafeden hep seni çağıracak. Sesini değil varlığını duyacaksın. Ve bazı pedallar çevrilir, sadece bir şey unutulsun diye değil, hatırlanması gereken tam orada dursun diye. Kimse bilmez. Ama orman hafızadır. Ayak izini de, düşürdüğün gülüşü de saklar. Bir gün ansızın, bir dal kırılır ve ben oradayım. Bazen düşen yaprakta, bazen devrilen taşta, bazen senin içini sebepsiz sızlatan o anda. Ve bil ki, bazı yaşlar, kendini getirir insana. Kimseye söylemeden bir yerlerde biri bunun için yaşamaya devam eder.
Görmek yetti. İçimde ses oldu. İnandım 😌
Kendini kendinde öyle bir yük duymuş ki başka da bir şey taşıyamamış.
İçsel karmaşada kaybolmuş varlığın izidir yük. Yankılanan yaraların hatırası.