Birden, hızla eğildi, yere kapanarak kızın ayaklarını öpmeye başladı. Sonya bir deliden kaçar gibi, korkuyla oradan uzaklaştı, geri çekildi. Gerçekten de delirmiş gibi bakıyordu Raskolnikov.
-Ne yapıyorsunuz? - diye mırıldandı. Sonya, yüzü bembeyazdı, yüreği sıkışıyordu. -Ne yapıyorsunuz böyle? Benim gibi birinin önünde!..
Raskolnikov hemen kalktı, pencereye doğru yürüdü, yabanıl bir sesle:
- Ben senin önünde değil, insanlığın çektiği acıların önünde eğildim, -dedi.