Bazı çocuk kitaplarının sayfalarını çevirirken yalnızca bir hikâyeye değil, masumiyetin en duru hâline dokunur, insanın içindeki unutulmuş çocukla usulca konuşursun. Bu kitap çocuk kitabı olmasının ötesinde şiirsel bir anlatım adeta. Oğlum icin aldığım ama dönüp dönüp bazı sayfalarını yalnızca kendim için okuduğum enfes bir kitap.
“Fare, o zaman” dedi panda, “bilemem üzüntüden ne yaparım.
Gökler yarılır ve sel olur gözyaşlarım.
Ama yine de hatırlarım
oynadığımız oyunları,
ve birlikte tırmandığımız dağları,
ve gezip gördüğümüz yerleri,
ve birbirimize anlattığımız öyküleri,
ve hep içimde taşırım seni.”