Demek ki dünyada mutlak kötülük yok; bil ki, kötü de kötülük de görecelidir. Hiçbir zehir, hiçbir şeker yoktur ki birine ayak, öbürüne ayak bağı olmasın. Yılanın zehri yılana hayat, insana ölümdür. Deniz, su canlılarına bağ bahçedir, kara yaratıklarına da ölümdür.
~Rumi Mevlana Celaleddin-i Rumi
Sen! Oğlum! Sen benim zihnimde bir düş, bir düşüncesini. Bana şu anda dokunuyorsun. Ama ben sana dokunamıyorum. Çünkü dişlere dokunmak mümkün olabilir mi?
‘sizler, hepiniz, içinde yaşadığınız dünya, Konstantiniye, her şey, sadece ve sadece beni düşüncem de varsınız’ dedi. ‘Rendekar yanılıyor: düşünüyorum, ama sadece ben var değilim. Düşündüğüm için asıl sizler varsınız; sizler ve içinde yaşadığınız Dünya.’
Gelgelelim bedenindeki zehir hala etkisini gösteriyor ve özellikle sabahları onun terlemesi neden oluyordu. Ne var ki bu bir yanılsamaydı. Çünkü uğursuz gün sunulan zehir sudan ayrı olduğu için bardağın dibinde kalmış, ilk yarısını kendisi ictigi halde, fırın içi son yudumları ictigi için zehirlenmişti.