Kalbim cümlemi ta başa bağlarken
Aklım ölümden özürler buluyor yaşamaya...
Reklam
Toprakla deniz arasındaki fark
Birisinde susuz boğuluruz
Öteki nem bile değildir sözümüze
Her kapımız bir mezar taşı
Biz hepimiz uzun uzun ölürüz
Kaç gözyaşı tenha gecelerde ay ışığını yastıklara işlemişti.
Göğsümden uzayacaksınız bir gün.
Bir sonsuzluk açısıyla yaşarken dünya
Toprağın bütünlüğünü sizden öğreneceğim.
Biricik zaman yaptım hepsinin ömrünü
Ödülüm ve cezamdı
Geldim azaldım, gittim yalnızdım...
Reklam