Eşyaların kayıtsızlığı
Götürdü beni yaşamaya:
Zaman insanmış...
Kimseler görmeden toplarım cesedimi. Bir merhamet duygusuyla iner akşam. Bütün incittiklerim kalbimdedir. Uzak yoktur. Ölüm de bir zamandır. Dönerim...
Onurumuzdan bir yalnızlık yaratıp
Kalbiniz artık bu, dediler...
Sırlarınız olsaydım
Daha mutsuz olmazdım
Sizden fazla bildiğim
En iyi yalnızlık ölüm...
Adam denize bakıyor. Sis. Deniz değil. Kendine maviyi mi anlatıyor, suya toprağı mı?