Maria
@mari1aa
- Her bireyde az çok gözlemlenebiceğine
inandığım etkilerden biri de şu: Kişi, Cumhuriyet'in kudretli koluna yaslandıkça kendi gerçek gücü ondan uzaklaşmaya başlar. Özgün doğasının zayıfığına ya da gücüne bağlı olarak, kendi kendini destekleme yeteneğini kaybeder. Doğal enerjisi olağanüstü yüksekse ya da bulunduğu yerin yıpratıcı etkisi altında uzun süre kalmamışsa, kaybettiği güçleri sonradan telafi edebilir. Kısacası görevden kovulan bir memur aslında kendisini mücadelelerin beklediği zorlu bir hayata firlatıldığı için şanslıdır çünkü zaman içinde kendine dönebilir ve eski benliğine yeniden kavuşabilir. Ama bu nadiren olur. Bu insanlar genellikle kendi mahvoluşlarına yetecek kadar uzun süre memuriyette kalır ama sonra tüm ipleri çözülmüş olarak dışarı atılır ve ömrü boyunca hayatın zorlu patikasinda yalpalar. Dayanıklılığını ve esnekliğini kaybeder ve bu güçsüzlüğünün bilincinde olarak sonsuza dek kendi dışında bir destek arayışıyla etrafına özlemle bakar…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
- Hata bendeydi. Önüme serilen bu hayat sayfasının sıkıcı ve sıradan görünmesinin tek sebebi onun derinlerindeki anlamı kavrayamamış olmamdı…
- Ama geçmiş ölür mü? Ölmez. Bir zamanlar canlı ve çok aktif olan fakat sessizce dinlenmeye bırakılan düşünceler arada bir yeniden
canlanıyordu…
- Kehanet misali bir içgüdü kulağıma alçak sesle hep şunu fısıldıyordu:
“Çok da uzun olmayan bir süre içinde ve benim iyiliğim için yeni bir değişimin gerekliliği ortaya çıktığında o değişim gelecekti.”
- Size hiç benzemeyen, amaçlarınızı pek önemsemeyen, alanlarını ve yeteneklerini takdir etmek için kendi dışınıza çıkmanız gereken kişilerle arkadaşlık etme alışkanlığı edinmek, insanın ruhsal ve zihinsel sağlığına büyük katkıda bulunur…