- İnsanlar normalden daha sevimsiz tavırlar göstermedikçe onlara iyi ve nazik davranmak gibi aptalca bir alışkanlığım var. Ben çoğunlukla arkadaşımın, şayet varsa karakterinin en iyi özelliklerine bakarım; benim en üst sıraya koyduğum şey bu en iyi özelliktir, ki bu da bence adamın nasıl biri olduğunu gösteren şeydir…
- Ne var ki konuşmacı dinleyicileriyle gerçek bir ilişki içinde olmadıkça düşünceler donuk, ifadelerse cılız kalır; bu yüzden, en yakın değilse de nazik ve ferasetli bir dostun konuşmamızı dinlediğini düşünmek mazur görülebilir; o samimiyetin coşkusuyla dilimizin bağı çözülebilir; çevremizdeki koşullardan hatta kendimizden bahsedebiliriz ama yine de en içteki Ben'i gizleyen perdeyi kaldırmayız…
- Deneyden dolayı pişmanlık duymuyorum.
- Ben de, ama sen eskiden sahip olduğun bir şeyi kaybettin. Senin bir gülümsemen vardı...
- Boş ve anlamsız bir gülümseme...
- Hayır, sıcacık, gerçek bir gülümseme, çünkü sen insanların seni sevmesini istiyordun…