Şükran Balcı
@marsmelo
Şu anda okuduğu kitaplar
Mutlu, yüreği şen insanlar gibi benim de üzerimde güneş ışıldıyordu, fakat çevremde yoğun ve ürkütücü bir karanlıktan başka bir şey göremiyordum.
Reklam
İnsan aynı anda hem bu denli güçlü, erdemli ve muhteşem, hem de bu denli habis ve bayağı mıydı gerçekten?
İnsan yüzü görmek istemiyordum; neşe ya da memnuniyet seslerinin tümü işkenceydi benim için. Yalnızlık tek avuntumdu… derin, karanlık, ölüm misali yalnızlık. 
İnsan zihni için, üst üste yaşanan olayların duyguları ayağa kaldırmasın ardından gelerek, ruhu hem ümitten, hem de korkudan azade kılan eylemsizlik ve keskinliğin mutlak sükûnetinden daha acı hiçbir şey yoktur.
Reklam