Şükran Balcı
@marsmelo
İzmir
129 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2021 12. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 14 Mayıs 2021 03:26
Fatih Harbiye Doğu ve Batıyı bize Neriman’ın yaşadıkları üzerinden anlatıyor. Şark’ı temsil eden Şinasi ve Garb’ı temsil eden Macit...
Neriman’ın yaşadığı içindeki bu kargaşa, nereye ait olduğunu hissetme... Bu kitabı okurken yakın zamanda verdiğim iç kargaşayı başka bir hayattan okudum sanki.
Okurken herkesin gözünden, düşüncesinden okuyorsunuz. Herkese hak veriyorsunuz. Ve herkesin hayatında Şinasi ve Macit kavgası, Neriman nöbetleri oluyor. Karar verirken Neriman gibi çevremizde gelişen olaylardan da etkilenebiliriz. Yada bize sunulan seçenekleri reddederek kendi yolumuzu çizeriz;)
Reklam
Viyana’ya tıp eğitimine başlamak için gelen Berger kimlik arayışı, yeni ortama adapte olmak özellikle de yalnızlık yüzünden okulundan, yaşamdan dahi soğumuş. Bir gece sokaktan dönmüş odasına girecekken anahtarlarının olmaması ve ev sahibinin gecenin o saatinde uyanık huzursuz oluşuyla Berger yeniden hayata döner. Ev sahibinin kızı kızılcık hastalığına yakalanmış. Küçük kızı, kız kardeşine benzemesinden ve insan yüzü hasretinden dolayı onu iyileştirmeyi başında durmayı kendine vazife saymıştır. Kız iyileşir. Berger okulunu okuma isteğini, hatta bu yeni şehir de günlerini yazmak için aldığı kalın defteri (günlüğü)bulur bulmasına ama acımasız hayat yazılmaya layık bir günü bekleye bekleye unuttuğu, ertelediği ilk sayfasına “Yeni bir yaşam başladı” yazmasıyla kızıl hastalığına yakalandığını anlaması hayatın acımazsız oluşunu alay eder gibi bize hatırlatır.
Bir eleştirmen kadar ayrıntılı ya da analiz kabiliyeti iyi olan birisi değilim fakat bu kadar alıntı paylaştıktan sonra bir iki kelime yazmak bende isterim.
Akıl hastanesinde doktorluk yapan Andrey Yefimıç düşlerinde dahi gördüğü tek şey Zeki insanlarla sohbet etmek. İstediği bu sohbeti altıncı koğuşta bir deli de bulucak. Doktorum bu sohbetleri toplum tarafından onunda artık yerinin burası olduğuna karar verip ona asıl GERÇEKLİĞİ kendi gözleriyle görmesini sağlayan (kendisi babasından bir fiske dayak daha yememiş, baba parasıyla okumuş, ne açlık ne borç bilen birisi) ince işlenmiş bir kitap.
“ Neden hayatımızı yaşamıyoruz, bu tarifsiz ilahi dünyada sadece bir defaya mahsus bulunduğumuzu bildiğimiz halde, bunun sadece bir defalığına, tekrarsız olduğunu bildiğimiz halde!”
Kitap tam anlamıyla esrarengiz bir mağara gibiydi. Her taşın altında sembolik bi anlam, kuytu köşede yazarın hayatı, fikirleri, paradokslar,aşk, hedef...
Okurken altını çizdiğim kenarını kıvırıp okuduklarımı düşündüğüm ( ki burda sadece kitabı okurken değil öncesinde de kim olduğumu burda ne işimin olduğunu kendime işkence edercesine düşündüğümde) bu cümleleri son sayfalarda altında yatan anlamları daha iyi anladım.
Bi solukta hem okuyup hemde bol bol ağladığım bir kitaptı. Kendi kocam kendi çocuğum savaşta ölmüşte toprağa ben anlatıyormuşum gibi hissettim. Belki de bu yüzden hala daha etkisinden çıkamadım.
