Ayşe Helin
@maruldankitap
İg: vaveylakitap_
2001
52 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Sadece düşünmekten yorulanlar beyinlerini öldürmek için şakaklarına dayarlar namluları. Düşünmekte daha da ileri gidenler susturucu takarlar silahlarının namlularına...
Sayfa 195
Herkes gider
Ne?
Bilmiyor muydun sanki
Sevgili kalbim!
Neden hâlâ apartman boşluğunun
Gün ışığı görmeyen penceresinde
Kuş sesleri beklersin?..
Gitmek bütün aşklardan vazgeçmek değildir, kalp harplerinden yenik çıkmaktır ve bir tenin pervazından düşmektir uzağa.. Çok gittim biliyorum. Her gidişimde kendimi buldum nereye savurdularsa. Tenimin iz düşümlerinde pas geçtim hayatı. Baktım sağıma soluma, payımda ne kötülük varsa kustum. Eşit olamadık hiç bir zaman susuşlarımızda.. Ben haykırırdım, onlar sağırdı bakmazlardı arkalarına. Sesimin iz'ini geçiremedim geceye, 1-0 yenik başladım her şeye..
İstediğim, denizdi. Onlar okyanus anladı hayallerimi. Taş bastılar bütün kağıtlarıma. cümlelerimi kaldıramadım altından. Ağırlaştıkça can çekişlerim, güldüler. Palavralarıyla dudaklarımı ihanete denk getirdiler. Randevusuzdu buluşmamız. Herkes tesadüf diye adlandırdı geçmişimizi. Bense, kaderimdir dedim. Çekerim yürürüm ardıma bakmadan giderim! Şimdi sizi inandırmaya kaç harf daha yeter?
Yürüdüm, kaldırımlar yoruldu. Pes etmeyi kaldırdım astım askıya, anıları bastım o derin yaralarıma. Ağır aksak senden kalma çukurlarda debelendim. Daha da hızlandı adımlarım. Yetişemedi hiç bir harf kalemime. Bildiklerimin bilinmezliğinde canımı dişime taktım, incinecek hal zaten kalmadı bende. Sıkıda giyindim, hiçbir ten giremedi tenimin yağmur kokan coğrafyasına. Akreple yelkovan yoldaşım oldu. Hızıma daha da hız kattım, seni senden iyi bildiğimden ''Önce hayaller biterdi''.
Hala aklımda, ellerinin karşından uzanışı. Kulaklarımın içi geçmiş ''El'veda'' işitiyor saygısızca. Ben sırtımı dönmüşüm inanmamacasına sana. Uykuya daldım bir anda, o bile yetmedi beni senden atmaya. Karnım aşka açtı oysa, ben hep kendimi kandırdım tokluğunu beynime sokan haplarla. Hep kaçtım. Gözlerimin mavisini sakladım. Sana adadım. Ya sen sanıp baksaydım. Tanıdık bir küfür olurdum ayak uçlarında.
Şimdi koltuğumun altına aldığım duygularımla, beynimden
Reklam