Meryem..
@mary___
𝒍𝒆 𝒗𝒆𝒏𝒕 𝒔𝒆 𝒍è𝒗𝒆, 𝒊𝒍 𝒇𝒂𝒖𝒕 𝒕𝒆𝒏𝒕𝒆𝒓 𝒅𝒆 𝒗𝒊𝒗𝒓e
..it is what it is..
Uyumlu renk benliklerimizle bir anı..
Görüşürüz! ‘Ne yazıyorsun sen yaa, n’oluyor bu kitapta?’ diyerek merakla bitirmek isteyip, işlerim yüzünden hemen bitiremediğim soluksuz kitap 🤤 <3”
Dr. Jekyll İle Bay Hyde
Dr. Jekyll İle Bay Hyde
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Diğer Benliğimin Dehşeti1000Kitap
“Saf iyi” ya da “saf kötü” kavramlarının aslında var olmadığını bana yeniden hatırlatan bir kitap oldu..
Acaba farklı karakterlere ve arzulara sırayla şans vermek daha mı doğru olurdu bizim için? Yoksa hepsinin tek bir bedende karışarak çatışması, insanı daha gerçek kılan şey mi?
İnsanın benliğinin iyilik ve kötülük başta olmak üzere birçok duygunun harmanından oluştuğunu, zıt duyguların bazen birbirini dengelemek için bir arada bulunması gerektiğini, bazı arzuların toplumsal ve insani değerler için karşılığının felaket olabileceğini anlatan güzel kısa bir psikolojik hikayeydi.
Yazar iyi ile kötünün birbirinden ayrılışını ve bu ayrılığın sonunda insanı bekleyen zorlu yolu — özellikle de kötülüğe kapılanlar için — ana karakterimiz Dr. Jekyll aracılığıyla bize anlatıyor.
Jekyll, “Eğer her biri ayrı kişiliklerle tek bir bedende barındırılabilirse hayat, katlanılmaz acılardan kurtulabilirdi." düşüncesini savunarak bunun üzerine çalışma yapıyor ve benliğini ikiye bölerek kötü arzularını taşıyan Bay Hyde olarak ortaya çıkıyor. En başta bu arzularını iliklerine kadar yaşayan ve memnun olan Jekyll, bir süre sonra Bay Hyde bedeninde olmanın getirdiği bazı zorluklar ve kontrol edilemez çıkmaz olaylar silsilesi ile uğraşmak zorunda kalıyor. (O ipin ucunu en başından tutmalıydınızz bayım..)
Sonunda, insanın kendini ikiye ayırma çabasının aslında kendi sonunu hazırladığını görmek, beni etkileyen kısımlardan biriydi. İyiliğin de kötülüğün de bir arada, dengede var olması gerekir.
Hangi tarafı seçeceğiniz ise size kalmıştır..
vee bitirdi(m)..Alıntı
"O," diyorum, "ben" diyemiyorum.
(...)
Kafamda tek bir düşünce vardı: Diğer benliğimin dehşeti.
