Ahlaklı kaldım, sadık kaldım ama ben o güzel gözlerden mahrum kaldım abi!“ dedi kardeşi, ilkokul öğrencisi gibi.
...
"Tamam!” dedi Rıfat. “Peki, mahrum kaldın. Ama mahrumiyet duygusuyla baş edebilirsin. Üstelik baş etme sürecinde olgunlaşırsın, bilgeleşirsin. Hayatın yalnızca yaşadıklarımız olmadığını, yaşamadıklarımızın, yaşayamadıklarımızın da hayatın kendisi olduğunu anlarsın. Bütün varlıkların yanı başında bir mahrumiyet vardır. Hatta diyebilirim ki, varlıklar mahrumiyetten doğar.