Reklam
Ömür, bazen dağlara tırmanarak, bazen denizleri geçerek, bazen de ovaları aşarak bu toprak âleminde geçti, gitti...
Böylece kıymetli ömrünü geçim derdi uğruna, şu madde âleminde harcayıp dururken, mânâ âleminin âb-ı hayatını nerede bulacaksın? Mâsivâ deryâsının dalgalarını yarıp da ilâhî âleme nasıl geçeceksin?
Mevlana Celaleddin-i Rumi
Mevlana Celaleddin-i Rumiİtiraf Gazeli-Nurullah Genç
Aşkın lâlezarıyım; toprağım susuzdur ey
Leyla mahkûm ve ketum; hicran uykusuzdur ey
Ruhumun aynaları hasretinle sevişir
Merhamet asumanım neden bulutsuzdur ey
Rengârenk bir baharla tutuştu ufuklarım
Hüznümle, isyanımla hayal umutsuzdur ey
Masiva mihverinde bunalan bir gölgeyim
Lekeli iklimlerde kalbim kanatsızdır ey
Kin ağacı intihar damlatıyor ömrüme
Derbederdir ümranım; sergüzeşt tatsızdır ey
Sızıyor ellerimden gecenin gözyaşları
Lanetli pusularda karanlık mutsuzdur ey
Mana üzgün hicabın yıpranan perdesinde
Meğer irfanım nakıs, erdemim yurtsuzdur ey
Açıyor kapısını dört yanımdan sonbahar
Yeryüzü neden böyle virandır, ıssızdır ey
Cevriyle eriyorum belalı duyguların
Bencildir aşiyanım, riyakâr, hissizdir ey
Umutlarım ölüyor sokak aralarında
Lisanım ıstırabın kahrıyla sessizdir ey
Ben bile isteye kuyusunu yanında taşıyan tarumar edilmiş o adamım. Ve sen celladımın omzundaki gül. Ben senin yokuşlarında son sürat sana doğru her koşuşumda o kuyulara takıldım ve düştüm. Elini bir uzatsan göğsümü soldururdun ve ben revolveri canıma katardım. Burası masiva değil
Ali Bayam
Reklam
Reklam