En uzak yerlere kaçırdığım bakışlarım, pencerenin yuttuğu soğuğun dışında kalan gökyüzündeydi. Sıkıca sarıldığım kasımpatı buketi ve burnumdan hiç gitmeyen acı bir koku… Tadımda yok evvelinden beri, yani aslında bilmiyorum kendimi; yine de eskisinden fazla şimdiye eksik kalmışım.
Sayfa 207 - Milhan ziyad Sessizliğin Şiddeti Fantastik Kitap