Ümit Sefa Külcü

Not: Şiir kendime aittir. Geçen sene puslu dağlar gibiydi başım Pınar oldu kurumaz oldu göz yaşım Tam bitti bu sefer derken Nüksetti bitmek bilmez savaşım Sonra birden sen gözlerini açtın Söz vermiştim kendi kendime Evine dön... seni reis yapacaktım
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilemiyorum
Not: Şiir kendime aittir. Saatler sanki kurulmuş birer bomba Dakika dakika aleyhime işleniyor Kırlangıçlar uğrar mı tekrar yurduma Bilemiyorum! yalnızlığım da beni terk eder mi? Ömrüm hayra hizmet eder mi? Buralardan ala geyik geçer mi? Seneye karataylar yılkıya salınır mı? Bilemiyorum! İçimin dalgaları kıyıya çarpar mı? Hayal pencerem kapkaranlık Orda yeni ümitlere yer var mı? Sensizleşiyorum, sessizleşiyorum, hissizleşiyorum... Bilemiyorum! Bir daha kalbim böyle çarpar mı?
Şiir
İçimde bir yağmur sonbahardan çalınmış Bir kaç eylül bir de sen senelerin ardında Tarabya' da bir santur nihavende gömülmüş Ümitlerim küçülür saçlarımın kırında Bir kaç yağmur bir de sen senelerin ardında. Sadri Alışık
Şiir
Not: şiir kendime aittir. Şu yaz günlerinde ah bir yaprak kımıldasa Akabinde sen çıkıversen içinden karanlıkların Bir rüzgar penceremden içeriye koşsa Misket misket gözlerimde belirse aydınlıkların Kimseler bilmez sana olan aşkımı Kıyısından köşesinden bilmeye kalkışıverseler Şu simit peşinde bağrışan martılar bırakıverseler Kız kulesinin etrafında benim için döner dururlar bilseler aşkımı Şimdi gelip bana sorsalar yar mı daha yâr Yoksa vuslat mı daha âyâr deseler Ne ben sabaha çıkabilirim ne de geceler
Şiir
Misafir
Not: Şiir kendime aittir. Tıkır tıkır parmak uçlarında Girdin can evimin tam ortasına Bu ne gürültülü gidişti öyle Bir misafire yakışır mı söyle? Giderken ne kapı bıraktın ne baca Bilseydim ağırlar mıydım seni kalbimde...
Şiir