Hala dönüp dönüp okuduğum comfort kitaplarımdan birisi. Beni neden bilmem çok fazla etkilemişti. Kitabı bitirdikten sonra çevrilmesini bile bekleyemeden ilk fırsatta 2. kitabını almıştım. Aristo'nun yavaş yavaş bir şeyleri farkedip kabullenmeye çalışması, Dante'nin kabullenmesine rağmen içinde yaşadığı o suçluluk ve iç savaşta zaman zaman kendimi görmüştüm. Toplumdaki algılar yüzünden sadece sevginin duyulduğu kişi için bile şu suçluluk şu korkuyu yaşamanın iğrenç yükünü yaşamayı haketmiyorlar haketmiyoruz