fikrimce konuşmak insanın en büyük cezalarındandır. dokunsaydık, görseydik, koklasaydık ve kelimelerimizin sarhoşluğundan kurtulup sevseydik ne güzel olurdu.
insanın ruhuna ait ne varsa pek yavaş yol alır. ruh da yansımaları da korkaktır. neredeyse daima aynı olana, bilindik olana oynar. değişimin kaçınılmaz olmadığı sulardır buralar. aynı olmanın konforu değişimin üstündedir