Freyja
@matriona
"Nice şeyler kurmuş demek insan ruhu,
Ve sanatla ermiş en son doruğa."
-Lucretius
10 kütüphaneci puanı
298 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şiirin İngilizcesi için sayfayı kaydırınız
Son Düşesim - Robert Browning
Bu son düşeşim, resmi duvarda boyanmış,
Bakıyor sanki yaşıyormuş gibi. Ben bu esere
Bir mucize derim, işte: Fra Pandolf’un elleri
Bütün gün çalıştı, ve o dikiliyor orada.
Oturup bakarmısınız lütfen? Fra Pandolf
Dedim mahsus, çünkü hiçbirzaman anlatmadım
Sizin gibi yabancılara bu resmi çizilen yüzü,
Ciddi bakışındaki derinlik ve arzu,
Bana doğru yöneliktir (çünkü sizin için açtığım
Bu perdeyi, benden başka hiç kimse açamaz)
Ve bana öyle geliyor ki bana sorduklarında, eğer sorarlarsa bana,
Nasıl böyle bir bakış geldi diye oraya; böyle, siz olmayacaksınız
İlk defa olarak dönüp bana soran bu soruyu. Saygıdeğer beyefendi, yalnız
Kocasının orada oluşu değildi Düşeşin
Yanağına o sevinç noktasını getiren: belki de
Frau Pandalf bu fırsatı kullanarak derdi ki, “Hanımefendinin şalı
Bileğinin çok üzerindedir,” yahut “Boya
Katiyen ümit etmemeli onun boğazında ölen
Soluk renkli yarım-kızartıyı taklit etmeyi” Böyle şeyler
Kibarlıktır diye düşündü ve yeterince sebepti
Bu sevinç noktasını hatırlatan. Onun
Bir kalbi vardı—Nasıl söyleyeyim?—çok çabuk memnun edilen,
Çok kolay etkilenen; Severdi
Baktığı herşeyi, ve bakışları heryere giderdi.
’Hepsi birdi!’ Beyefendi. Göğsünün üstünde bana karşı taşıdığı sevgi,
Batıda gün ışığının düşmesi,
İşgüzar bir aptalın onun için meyve bahçesinden
kestiği kiraz dalı, taraçanın
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Waiting for the Barbarians
What are we waiting for, assembled in the forum?
The barbarians are due here today.
Why isn’t anything going on in the senate?
Why are the senators sitting there without legislating?
Because the barbarians are coming today.
What’s the point of senators making laws now?
Once the barbarians are here, they’ll do the legislating.
Why did our emperor get up so early,
and why is he sitting enthroned at the city’s main gate,
in state, wearing the crown?
Because the barbarians are coming today
and the emperor’s waiting to receive their leader.
He’s even got a scroll to give him,
loaded with titles, with imposing names.
Why have our two consuls and praetors come out today
wearing their embroidered, their scarlet togas?
Why have they put on bracelets with so many amethysts,
rings sparkling with magnificent emeralds?
Why are they carrying elegant canes
beautifully worked in silver and gold?
Because the barbarians are coming today
and things like that dazzle the barbarians.
Sailing to Byzantium
I
That is no country for old men. The young
In one another's arms, birds in the trees,
—Those dying generations—at their song,
The salmon-falls, the mackerel-crowded seas,
Fish, flesh, or fowl, commend all summer long
Whatever is begotten, born, and dies.
Caught in that sensual music all neglect
Monuments of unageing intellect.
II
An aged man is but a paltry thing,
A tattered coat upon a stick, unless
Soul clap its hands and sing, and louder sing
For every tatter in its mortal dress,
Nor is there singing school but studying
Monuments of its own magnificence;
And therefore I have sailed the seas and come
To the holy city of Byzantium.
III
O sages standing in God's holy fire
As in the gold mosaic of a wall,
Come from the holy fire, perne in a gyre,
And be the singing-masters of my soul.
Consume my heart away; sick with desire
And fastened to a dying animal
Glory of WomenŞiir
You love us when we're heroes, home on leave,
Or wounded in a mentionable place.
You worship decorations; you believe
That chivalry redeems the war's disgrace.
You make us shells. You listen with delight,
By tales of dirt and danger fondly thrilled.
You crown our distant ardours while we fight,
And mourn our laurelled memories when we're killed.
You can't believe that British troops “retire”
When hell's last horror breaks them, and they run,
Trampling the terrible corpses—blind with blood.
O German mother dreaming by the fire,
While you are knitting socks to send your son
His face is trodden deeper in the mud.
Siegfried Sassoon
Nasıl Severim SeniŞiir
How Do I Love Thee
How do I love thee? Let me count the ways.
I love thee to the depth and breadth and height
My soul can reach, when feeling out of sight
For the ends of being and ideal grace.
I love thee to the level of every day's
Most quiet need, by sun and candle-light.
I love thee freely, as men strive for right.
I love thee purely, as they turn from praise.
I love thee with the passion put to use
In my old griefs, and with my childhood's faith.
I love thee with a love I seemed to lose
With my lost saints. I love thee with the breath,
Smiles, tears, of all my life; and, if God choose,
I shall but love thee better after death
Elizabeth Barrett Browning (1800-1861)