Ben gidiyorum,
ama sen daha buradasın;
... biraz daha katlan bu kötü dünyamıza,
benim hikayemi anlatmak için.
Ölüme "göçüp gitmek" diyen ya da "huzur içinde" ölündüğünü düşünen her kimse hiç ölüm görmemiştir. Ölüm vahşi bir şey, bir savaş. Vücut duvara tutunan sarmaşık gibi hayata yapışıyor ve onu kolay kolay bırakmıyor, bırakmamak için savaş veriyor.
işte yaşamın reçetesi bu
dedi annem
aldı beni kollarına gözyaşlarım akarken
her yıl bahçene
ektiğin çiçekleri düşün
sana öğretecekler ki
insanlar da
çiçek açmak için
solmak
köklenmek
ve büyümek
zorunda
yaşıyorsun işte
her şeye rağmen
insanın kalbinden daha güçlü
ne olabilir hayatta
dağılsa da her gün
devam eder yaşamaya