Edeb eğitimi söz ile başlar, kitâbî bilgi ile daha muhkem hâle gelir. Fakat kişi daha çok bilerek değil, zahirde amellerini riyadan, batında ise kalbini şehvet ve hevadan koruyarak müeddeb olur.
Kıyamet rûhu diriltir, nefse mahkumiyetin önüne geçer. Kıyamet şuurundan mahrum olan bir insan nefse mahkum, kıyametle yaşayan mü'min ise hem nefse hem de eşya ve hâdiseye hakim olur.