Aşka kabil dil mi yok şehr içre ya dilber mi yok,
Mest yok mecliste bilmem mey mi yok sagar mı yok.
Gonca-i dil açılıp hatır nice şad olmaya,
Bağda güller mi yok gülşende bülbüller mi yok.
Görmeziz bir dil ki tuti gibi güftar eyleye,
Söyletir mi yok cihanda bilmezin söyler mi yok.
Sengden dil kem mi ya seng-i siyahı la’l eder, Afitab-ı feyz-bahşa-i bülend-ahder mi yok.
Niçün ebkar-i ma’ani beslemez erbab-i nazm,
Yoksa Yahya gibi üstad-i sühan-perver mi yok.
Şeyhülislâm Yahya Efendi