Aldığı tek darbeyle çökecekkken nasıl olup da şimdiye kadar umarsızca devam edebildiğine Minjun da şaşıyordu. Kendisini zorlamadan yaşamıştı,yeteri kadar kazanmış, yeteri kadar harcamıştı.
Benim yapabileceğim ufacık bir iyilik, birine "Ben yanındayım" demek olmaz mı? Yetersiz ve güçsüz olduğumuz için sıradan olsak da, nazik bir yürekle hareket edebilmemiz yönünden kısacık bir anlığına da olsa, bizler de büyük bir insan olamaz mıyız?