Bir insan topluluğuyla konuşmaktan nefret ederim. Bir
toplulukla konuşurken her zaman içlerinden bir tanesini seçip
sözlerimi ona yöneltirim ve konuştuğum sürece ötekilerin de
gizliden gizliye bana bakıp hakları olmadan dinledikleri
duygusuna kapılırım. Nefret ettiğim bir şey daha varsa, o da
insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde
neşeyle hatırınızı sorup «İyiyim» demenizi beklemeleridir.
«Berbat hissediyorum.»
Reklam
«Onu
seviyorsan,» dedim, «bir gün başka birini de seversin.»
«Eğer iki
karşıt şeyi aynı anda istemek nörotiklikse ben tepeden tırnağa
nörotikim. Yaşamınım geri kalan kısmını karşıt şeylerin
birinden öbürüne uçmakla geçireceğim.»