İnsanlar tüm dikkatlerini yaşamaya veriyor, ölümü ise düşünmüyorlar bile. O çok zeki bilim insanları habire insanı daha çok yaşatmanın yollarını arayıp duruyorlar, peki neden Yaşım güzel bir şekilde sonlandırmanın yollarını bulmaya çalışmıyorlar?
Felaket Savaşı'ndan sonra, diğer ülkeleri, savaşmanın doğaya ve insan soyuna sadece felaket getirdiğine ikna ettiler. Ülkeler bloklaşmadan vazgeçip Dünya'da ilk kez görülen bir fikir birliği içinde, savaşlara son verdiler. Dillerindeki selamlaşma sözcüklerini, karşılaşmalarda Barışlar Olsun, vedalarda ise Barışla Kal olarak değiştirdiler.
Kaderimiz milyarlarca yıl önce bir infilakla mühürlenmiş, bir kuyrukluyıldız gibi gururla akıp gitmekteydik evrende; içimizde gelmiş geçmiş, olmuş olabilecek bütün tarihi taşırken, istikametimiz sadece bir teferruattı. Ölmekse, ölmeye hazırdık; yaşamak, birbirimize bir göz kırpışı kadar kısa bir an gülümsemekti çünkü ve biz birbirimize sonsuzluğu çoktan armağan etmiştik.