Mercan
@maviyemeftn
Ben bir taşralı tecessüsüyle sürüklendiğim o gürültülü dünyadan, kitapların âsude inzivasına iltica ettim.
Bosna soykırımı 1992-19951000 Kitap
Sırplar bu katliamı yaparken Bosna' daki Birleşmiş Milletler ne yazık ki üç maymunu oynuyordu. Sırplar keskin bıçaklarıyla doğradıkları Boşnakların feryatlarını telsizlerden bütün dünyaya zevk içinde duyuruyorlardı.
Şimdi bir kez daha soruyorum: Birleşmiş Milletler bu soykırımda Boşnakların yaşadıkları trajediye neden seyirci kaldı? Yoksa Birleşmiş Milletler, içinde Müslüman devletleri de barındıran bir Hıristiyan topluluğu mu?
1992-1995 yılları arasında Bosna'da yaşanan bu soykırımda yüz binin üzerinde Müslüman Boşnak öldürüldü.
Otuz ila elli bin arasında da Boşnak kadına ve genç kıza Sırp güçleri tarafından sistematik olarak tecavüz edildiği ortaya çıktı. Ama bana öyle geliyor ki, sosyal olarak damgalanmaktan korkan tecavüz mağduru sessiz çoğunluk aslında çok daha fazladır.
Evet ... Bosna' da yalnızca silahların sustuğu bir savaş ya şanıyor şimdi.
Boşnakların deyimiyle herkese 'Allah'a emanet .. .'
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hani insanın kendi hikayesi değildir ama ufacık da olsa hayatından kesitler bulur ya bir kitapta, işte bu kitaptaki mektuplarda öyle bir bakıma. Senin de sorunlarından, dipsiz kuyularından bahsediyor. O mektupları yazan kardeşlerinin de senin gibi imtihanları olmuş. Bu gerçekten insanın içini bir nebze olsa ferahlatıyor. Eminim sizde benim gibi bu kitabı okurken birşeyler öğrenecek ve daha bilinçli bir şekilde devam edeceksiniz hayatınıza.
Ahmed Arif, hayata rağmen yaşamaya çalışan insanlardan birisidir.kendi deyişiyle şair, namus işçisidir yani yürek işçisi... Bu kitapta anlatılan ise hayatı boyunca namusuyla çalışmış bir yürek işisinin hikayesidir.
Bildiğim kadarıyla çok beğenilenler arasında bu kitap da çünkü çok defa karşılaştım. Şimdi okudum ve kendime şu soruyu sordum: neden insanlar hep imanını zedeleyen kitaplara karşı ilgi duyup benimsiyor? Çok vahim bir durum müslümanlar için... Anlatmak istemiyorum kitabın içeriğinin sadece bir kesit paylaşmak istiyorum ki sizde anlayın.
-Eğer olsalardı, tanrılar dahi böyle büyük bir keyfi hissedemezlerdi o anda üstünlüğümü anladım. Ayaktakımına, doğaya ve tanrılara karşı üstünlüğümü hissetmiştim.-
Ve bunun gibi ifadeler. Gerçekten kendimizi sorguladığımız zaman bu gibi kitapları sevip benimsiyorsak, bu bizim imanımızın bir zayıflığı değil midir? İnancımızın bir zayıflığı değil midir?
Halit Ertuğrul'un okuduğum beşinci eseri oluyor. Diğer eserlerinde olduğu gibi insanın dini hassasiyetini ve bilincini geliştiriyor. Risale-i Nur'dan örnekler de vererek Risale-i Nur külliyatı'nı okumaya teşvik ediyor. Bu eserinde özellikle ilgimi çeken konu ise bir zamanlar ülkemizde Bediüzzaman said nursi'nin vatan hayini ilan edildiği kitaplarının da yasak olduğunu, markizim ve komünizm diye insanları maneviyattan uzaklaştıran bir eğitim sisteminin dayatıldığını, kocaman bir nesil dinden bi haber yaşarken dine ilgi duyanların ise yobaz ve eski kafalı diye nitlendirip cezalandırıldığı bir dönem yaşanmış aslında. Tarihimiz de ne kadar şanlı zaferlere imza atılmış olsa bile bu denli talihsiz zamanlar da olmuş. O kadar güzle bir anlatımı var ki hem mesaj veriyor hemde tarihten bir kesit niteliğinde.
