bu kitaba kesinlikle bir şans vermelisiniz. başlarken herhangi bir beklentim ya da bilgim yoktu. kitabın ismi hoşuma gitmişti. kendini keşfetme kitabı olduğunu fark ettiğimde seveceğime emindim. öyle de oldu. aristo'nun sürekli bir şeylere cevap araması ama aslında istediği her cevabın abisiyle ilgili olması ve cevapları alamaması onu öfkeli bir çocuk yaptı. dante'yle tanıştığında, başlarda dante'yi biraz içine kapanık sanmıştım, öyle güzel bir bağ kurdular ki. dante'nin kendini insanlara 'çünkü o dante.' diyebilecekleri kadar şeffaf sunması, bu kitapta beni en etkileyen şeydi. bence arkadaşlıklarının temeli de buydu. dante konuşmayı, aristo susmayı seviyordu. buna rağmen aristo ve dante, evrenin sırlarını keşfetmek için mükemmel bir yol arkadaşı oldular.