Ne bir kızın, ne bir kadının, ne de çocukların sevgisini tatmış olan ben; sanatın geniş alanlarında oynamamış, felsefenin yıldız gibi serin, tepelerine tırmanmamış, bu şahane dünyanın toplu iğne başından büyük bir parçasını görmemiş olan ben, artık bu kadarının yeter olduğuna, her şeyi gördüğüme, değerli olan her şeyi öğrendiğime ve artık bunlara bir son vermenin gerekliliğine karar veriyordum.