İnsanlara, insanlığa acımak lazımdı. Bir zengin bunu hiçbir zaman hissetmemişti. Bir çeşmeden sade bir yeri doldurmak için akan paralarda ne kadar yetimin ahı, ne kadar fakirin gözyaşı vardı. İnsanlığı, fakirleri düşünmeyerek onları ezmek, onların sırtından, onları istismardan altınlar biriktirmek ve sonra bu biriken paralarla yine onların mahvına çalışarak, onlar üstünde bir hakim, bir amir kesilmek bir insanın, insan olan kalbin işi olamazdı.
Hayat... ki yegane zevki değişikliktedir, bir kişiye bağlanmak ancak aptalların işidir ve ben, beni aldatmayacak kadar alelade bir kadına tahammül edemem.
Hayatta fikirler çok büyük, kafalar çok küçük... İnsanların kafaları sizin içinizi dolduran şeyleri istiab edemeyecek kadar mini mini... Ben seni derin, muğlak gördüm. Beni anlayacak kadar derin...