Mahidevran
@mdevran
ey sevgili
Senin kalbinden sürgün oldum ilkin
Bütün sürgünlüklerim bir bak1ma bu sürgünün bir süreği
Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Uzatma dünya sürgünümü benim
Güneşi bahardan koparıp
Bir tuz bulutu gibi
Savuran yüreğime
Ah uzatma dünya sürgünümü benim
Nice yorulduğum ayakabılarımdan degil
Ayaklarımdan belli
Lambalar eğri
Aynalar akrep meleği
Zaman çarpılmış atın son hayali
Ev miras değil mirasın hayaleti
Ey gönlümün doğurduğu
Büyüttüğü emzirdiği
Kuş tüyünden
Ve kuş sütünden
Geceler ve gündüzlerde
İnsanlığa anıt gibi yükselttiği
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim
Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Reklam
Şu zamana kadar okurken ağladığım tek kitapsın. Boşa geçmiş bir gençlik ve bir türlü balans tutmayan bir erişkinlik. Ölümün ne kadar dibimizde ve ne kadar kaçınılmaz olduğunu bir kez daha anladım.Ölüm de bir çocuğun doğuşu gibi normal ve sıradandı.
Bu hayatta hiç kimse iki kez ölmeyi hak edecek kadar günah işlememiştir.
