Halkın toplumdaki yeri, hele Ortaçağ’da, bir çocuğun ailedeki yerine benzer. Halk da çocuk kadar cahil, kafaca ve zekaca onun kadar gelişmemiş haldedir. Halk da tıpkı çocuk gibi merhamet nedir, bilmez.
“Sana şunu söyleyeyim Momo, hayatta en tehlikeli şey, gerçekleşmiş hayallerdir. Hele benimki gibi olursa! Artık hayal edecek hiçbir şeyim kalmadı. Sizlere dönsem bile artık orada hiçbir işe yaramam. Her şeyden bıktım.”