M.D
@mdurann
İnstagramın kapalı olduğu şu günlerde!
Bu site ve uygulamalar zihnimizi sık aralıklarla ödül isteyecek şekilde eğitmek için tasarlanıyor. Kalp ve beğeni açlığı çekmemize yol açıyorlar. Provincetown'da bunlardan mahrum kaldığımda sancılı bir yoksunluk döneminden geçmem gerekmişti. Bu pekiştirmelere ihtiyaç duyacak şekilde koşullandırıldığınızda, diyor Tristan, "gerçeklikte, fiziksel dünyada, inşa edilmiş dünyada olmak çok zor oluyor çünkü diğeri kadar sık, o kadar doğrudan ödüllendirme sunmuyor". Bu açlık yüzünden telefonunuzu daha çok eli- nize alıyorsunuz. İşinizden ve ilişkilerinizden uzaklaşıp bir doz daha retweet peşine düşüyorsunuz.
Reklam
Yeterli sayıda insan yeterli ölçüde zamanı sinirlenerek geçirdiğinde kültür değişmeye başlıyor. Tristan'ın söylediğine göre, "nefret bir alışkanlık haline geliyor". Bunun toplumumuzun iliklerine işlediğini görebiliyorsunuz.
Bir gün James Williams -tanıştığım eski Google strateji uzmanı- önde gelen teknoloji tasarımcılarından oluşan bir dinleyici grubuna basit bir soru yöneltmiş: "Aranızdan kaç kişi şu an tasarladığınız dünyada yaşamak istiyor?" Odaya sessizlik çökmüş. İnsanlar birbirlerine bakmışlar. El kaldıran olmamış.
Mesele şu ki, insanlar telefonlarına ne kadar çok bakarlarsa bu şirketler de o kadar çok para kazanıyorlar. Nokta. Neticede Silikon Vadisi'nde çalışanlar insanların dikkat aralığını mahveden cihazlar ve internet siteleri tasarlamak istiyor değiller. Joker değil bunlar, kaos yaratıp bizi aptallaştırmaya çalışıyor değiller. Kendi zamanlarının çoğunu meditasyon ve yoga yaparak geçiriyorlar. Tasarladıkları siteleri ve cihazları çoğu zaman kendi çocuklarına yasaklayıp onları teknolojiden muaf Montessori okullarına gönderiyorlar. Ama iş modellerinin başarılı olması için toplumun dikkat aralığına hâkim olacak adımlar atmaları gerekiyor.
Biz senden razıyız Tristan.
Çalışma arkadaşlarına her gün verdikleri kararların ağırlığını hissettirmeye çalışmış: “İnsanların hayatlarına her gün on bir milyar kesinti sokuyoruz. Çılgınlık bu!" Dünyadaki tüm telefonlara giden bildirimlerin yarısından fazlasının Googleplex'te etrafında oturan insanların kontrolü altında olduğuna işaret etmiş. "Şirketlerin insanların zamanını çalmak için yeni nedenler bulmalarına yol açan bir silahlanma yarışı başlatıyoruz" ve "kolektif sükûnetimizi ve düşünme becerimizi yok ediyor bu". "İnsanlara ne yaptığımızın farkında mıyız?" diye sormuş Tristan.
Delilik ölçüsünde cesur bir adımdı bu. Akıllı, yetenekli, ama kıdem olarak epey aşağıda, daha yirmi dokuz yaşında olan bir mühendis dünyayı değiştiren makinenin tam kalbinde şirketin genel doğrultusuna ters düşen bir şey söylüyordu.
Google'ın kalbinde ilelebet kalıp bol bol para kazanabilecek Tristan ise, birilerinin bir yerlerde bir şey söylemesi gerektiğine inandığı için mesleki ölüm belgesini imzalıyor gibiydi.
Reklam