"...hayatın formu dehşet verici derecede kusurludur. felaketler hep yanlış şekilde, yanlış insanların başına gelir. hayatın komedilerinde acayip bir dehşet vardır, trajedileri ise farsla son bulur. insan hayatla temas ettiğinde hep yaralanır. her şey ya fazla uzun ya da fazla kısa sürer."
"sanat'ın hayat'ı taklit ettiğinden çok daha fazla, hayat sanat'ı taklit eder. hayat aynayı sanat'a tutar, ya bir ressam ya da heykeltıraşın hayalindeki tuhaf bir tipi üretir veya kurguda düşleneni gerçekleştirir."
"ne zamandı bilmem
bıraktım kendimi sevmeyi
bir çocuğa dokunabilen adamlarda
şeytanı gördüğümü düşünürken
gördüm ki en büyük düşman benmişim kendime
ayyaşlar yerle bir ederken şehri
yine de en çok ben
açmışım kendime
tükendim uyanık kalmak için
dönüştüm baştan ayağa
tuz bastım yarama
çalkalandı her bir zerrem
kanım dondu
diri diri gömmek istedim kendimi
ama geri çekildi toprak
sen çoktan çürümüşsün dedi
bana yapacak iş bırakmamışsın"