“Artık ne zihnimde ne de gökyüzünde ruhumdan bir kırıntı kaldı.
Kalamazdı zaten.
Kaybolan hayaller, kırılmış kalpler ihanete uğradığı her yerde yok olmaya mahkûmdu.”
“Benim hayallerim cam gibiydi. Elimi dokunsam dağılır etrafa saçılırdı. Onları toplarken yarısı elime batar, kanımı akıtırdı; ben hiç hayal kurmazdım bu yüzden çünkü hayallerim bile beni terk ediyor hep arkalarından bakmama sebep oluyordu.”