227Psikoloji
İnanmayacaksınız ama gözlerimin içi gülüyor. Onu çok seviyorum ve bugün onunla buluşuyoruzz. O kadar heyecanlıyım ki.. Sabahtan beri aynada ki yansımama bakıp bakıp kendimi kontrol ediyorum. Acaba beni bu elbisenin içinde beğenir mi? Son kez etrafımda döndüm. Atıştırdığım bir iki parçayı midemdeki kelebekler yemiş olmalıydı. Aynı zamanda aç ve tok nasıl olunabilirdi? Bu çok garipti. İçimdeki çocuk, büyük, yaşlı herkes şarkı söylüyordu, ben de eşlik ediyordum. Her şeyim hazır olduğunda ve evden çıkarken inanılmaz heyecanlıydım. "Karşısında bayılırsam?" içimden sürekli bu soruyu soruyordum. Kendime gülüp eve uzak olmayan sahile yürümeye devam ettim. Güneş parıltısı bile beni mutlu ediyordu. Parktan gelen sesler, gülüşler; esen rüzgar..
İşte buluşacağımız yerdeyim. Yakınlarda bir yerden çok tatlı bir melodi yükseliyor. Çilekli her şey hatırlatan bir melodi... Sonra o melodiden daha tatlı bir gülüş, daha yakında, yanımda. Heyecandan ne yapacağımı bilemezken öylece yüzünü izliyorum. Dudakları kıpırdıyor sonra tekrar gülüyor ama yemin ederim gözlerim dışında tüm duyu organlarım istifa etmiş gibi. O kadar mutluyum ve onu o kadar çok seviyorum ki.
~Deniz mavisi gözlerini tavana dikmiş, kanlı ellerinin arasında çizdiği resimler, gülüyor. Bazen karnını tutuyor ve gülerek yara olan dudağını ısırıyor, bazen darmadağın olmuş saçlarını düzeltiyor. Sabah giydiği küçük, sarı çiçekleri olan elbisesinin içinde gülüyor. Kanlı ellerinin aksine elbisesi çok temiz. Ellerindeki kanlar hep oradaydı zaten, onun bir parçasıydı. Gözlerindeki yaşlar her oradaydı. Elleriyle çizdiği resimlere sarılıp beyaz duvarı izlemeye ve gülmeye devam ediyor.
M
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Düştüm, beyaz kırmızıya boyandı. Kalmak için ellerimi kara bastırdım ama daha çok battım. Dizlerim de batıyor. Korku sırtımda, gözlerimde, kalbimde, heryerimde. Kalkamıyorum denedikçe de daha fazla derine iniyorum. Ne zaman toprağa deyeceğim? Ellerim neden üşümüyor? Kar beyaz rengini kırmızıya bıraktı. Beynimdeki ses öyle yüksek ki kendi sesimi duyamıyorum. İşte o an kaburgalarım kalbime batıyor ve ölüyorum.
~genç kız odasının küçük tüylü halısının her köşesini pamukla kapladı. Hareketleri öyle isteğinin dışındaydı ki, genç kız öyle çaresizdi ki... Kalktı ve kaçıncı olduğunu bilmediği kırmızı mürekkebi ellerinin üstüne boca etti. O ağlıyordu, çok ağlıyordu, arada saçlarını çekiştiriyordu. Halısının üstüne geldi ve kendisini bıraktı. Kalmaya çalışıyordu ama asla kalkamıyordu. Bağırıyordu, her seferinde daha fazla bağırıyordu. Her yer kırmızıya boyanmıştı. Genç kızın hareketleri kesildi ve olduğu yere yığıldı. Gölge bedenini terk etti.
Mel
Düşümde bir şiir gördüm. Sendin. Saçların lavanta kokuyordu. Sendin. Odamın duvarına tırmanmıştın. Duvarımı siliyordun. Oradaydın. Sendin.
MelPsikoloji
İçim nasıl mı? Sanki tek bacağı yara almış ve yürümekte zorlanan, gözleri gri bakan, güneşi doğmayan, sadece yaşamak için nefes alan, saçı başı dağınık, yanakları yaşlarla dolu, dudakları kururmuş ve sana hasret. İçim böyle, ben böyleyim, aynaya baktığımda bunu görüyorum. Başka insanlar bunu bilmiyorlar.
Sen :) evet evet sen okuyorsun işte. Şöyle yapalım mı? Uyurken sırtını duvara yasla yüzünü izlemek istiyorum. Şey boynuna ve karnına dikkat et lütfen. İyi geceler.