Medine Yıldırım
@meedineee571
Instagram / instagram.com/medineee571?igs...
24 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap öyle güzeldi ki...
Sanki bir zaman yolculuğuna çıkardı ve o dönemlere götürdü beni...
Sanki onlarla birlikte yaşadım her bir olayı.
Hz. Ebu Bekir ile dost oldum sevgili Peygamberimize...
Hz. Hamza ile Uhud'da mücadele ettim. onunla şehit oldum...
Hz. Selman-ı Farisi ile Peygamberimizi bulmak için aç, susuz yollara düştüm... Onunla birlikte Umut edip çabaladım.
Bence herkesin okuması gereken bir kitap.
Yazar Sinan Yağmur'a binlerce kez teşekkür etmek istiyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kuşlar yasına gider öyle güzeldi ki...
Denizli ve Ankara arasinda geçen baba ve oğlun hikayesi ...
Bizler; babamiz çağırdığında yan odaya gitmeye üsenirken, öf demeden, bıktım demen kilometrelerce öteye babasi icin giden bir evlat düşünün...
Söyleyeceklerim bu kadar okuduktan sonra siz anlayacaksınız zaten.
Keyifli okumalar.
Kitabın kapağını gördüğünüzde ilk başta bir aşk hikayesi sanacaksınız ama okuduğunuzda birbirine düşkün iki kardeşin acılı hikayesiyle karşılaşacaksınız.
Yazar kitapta en çok Keder'den bahsetmiş. Pembe ve Yusuf'la kitabin sonlarında karşılaştım. Çok az bahsetmiş kahramanların hikayesinden. Keşke kitabın adı Pembe ve Yusuf yerine Keder'in hayatı olsaymış.
Kitapta, cahilce yaşamış erkekler tarafından; kadınların ve kız çocuklarının çok değersizleştirildiği, hor görüldüğü, hiçbir işe yaramaz olduğunu, itilip kakildığını görüyoruz.
Dedesi öldüğü gün doğduğu için KEDER ismini koymuştu babası ona. Onu sorumlu tutuyordu çünkü cahilce davranıştı bence. Babası tarafından hiç sevilmedi Keder. İsimler insanın ruhunu şekillendirirmiş ya, Keder'de ismi gibi kadersizdi. Üstelik kendinin kadersiz olduğu yetmiyormuş gibi çocukları, Pembe ve Yusuf'da kadersizdi.
Bazı yerleri gereksiz olarak yazılmış olmasına rağmen bu hikayeye şahit olmak çok güzeldi tavsiyemdir.
Buram buram Anadolu kokan bir hikayeden bahsetmek istiyorum sizlere. Eğer okumanıza vesile olursam ne mutlu bana çünkü ben hâlâ etkisinden çıkamadım.
Hikaye Hüseyin adında bir gencin sırf ailesinin geçimini sağlayabilmek için annesinden kardeşlerinden ayri düşerek, geleceğinden vazgeçmeyi göze alarak bir ağanın yaninda hizmeker yani hizmetkâr olarak çalışmasıyla başlıyor üstelik gerçek yasanmış olmasi dikkat çekiyor.
Eskiden, durumu kötü olan ailelerin çocukları geçimini saglamak adina varlikli ağalarin yanina çalışmaya gidermiş eğer ağanın gözü tutarsa onu evlatlik edinir her şeyiyle ilgilenirmiş.
Hüseyin'in kaderi ise Halil Aga'nın koyunlarına çobanlık yapmasıyla değişmektedir.
Kitapta güzel bir şive hakim. Okurken cok keyif aldim bazi olaylari okuduğumda "bu kadari da gercek olamaz gerçekten böyle şeyler olmuş mu ya" diyerek kendi kendime sordum ve her defasinda aklıma kitabin basinda yazarin okurlara ilettiği not aklima geldi. Yazar biz okuyuculara, gerçek olmayacağına kanat getirdiginiz tüm çarpıcı olaylar gerçek olup sıradan bulduğunuz tüm yerleri ise tamamen kurgu olduğunu belirtmiş.
Hüseyin'in hikayesini okurken sanki bir köşede oturmuş onlari seyrediyor gibi okudum. Beni derinden etkiledi. Özellikle kitabın sonunda bulunan gazete haberi kafama çok takıldı. Bir insan bir insanı kalbine tahta kaşık saplayarak öldürebilir miydi?
Kitap bana,bazi şeylerin kıymetini daha çok bilmem gerektiğini, kader denen şeyin ne kadar önemli olduğunu öğretti.
Evet insan kaderinden kaçamazdı. Yaşanacaksa yaşanacaktı ne eksik ne fazla. Eskiler. Ah eskiler neler çekmişler.
Biz olsak hazıra alışmış gençler olarak,bu kadar şeye katlanırmıydık diye düşunmeden edemiyorum
Yazarın emeğine sağlık.
