Ormanlar iyice azaldığında, kütüphanelere odun ve çalı çırpı muamelesi yapılacağı günler gelemez mi? Zaten kitapların çoğu kafalardaki is ve dumandan doğmuştur: böylece yeniden ise ve dumana dönüşürler, içlerinde ateş yoksa, bunun cezasını ateş verecektir onlara.
İnsanın kendi zamanı ile ilgilenmesinin bir anlamı varsa, hakkında hiçbir kuşkusunun kalmayacağı kadar ayrıntılı bir biçimde onunla ilgilenmesi de bir şanstır. İşte tam da bu şansı sunuyor bize..