mehpâre
@mehparecim
okudukça kaybolmak, kayboldukça keşfetmek.
22 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şiir vakti #5 A..Şiir
Geceler kurşun gibi iner üstüme birden
Hayalin çıkıp gelir uzaklardan karşıma
Sonra yüreğimi bir kara sevda tutar
Ama sen duymazsın duyduğumu A...
Ne bir türkü söylersin gizlice ağlayarak
Ne bir akşam içinde bir yara göz göz açar.
Ne efkar basar seni akşamları ansızın
Ne uykuların kaçar.
Konuşsam bir türlü, sussam bir türlü
Yıllar yılı yüreğimde büyüyen sırsın
Bir sigara dumanına uzanır gibi usulca
Dokunsam saçlarına, kırılırsın.
Kaçtım şehir şehir çok uzaklara
Boşuna gurbet acısı tattım.
Oyalandım durdum seni unutmak için
Kendimi boşuna aldattım.
Anladım faydası yok uzak kalmanın artık
Seni kader çizgisiyle alnıma yazan haktır.
Unutmak ne mümkün gözlerinin rengini,
Seni çılgın gibi sevmek yaşamaktır.
Bir serin rüzgarsın yüzüme vuran
Yüreğimi yakan bir avuç korsun.
Gökler biliyor sevdamı, taş duvarlar biliyor
Sen bilmiyorsun.
| Yavuz Bülent Bakiler
Durmadan okumaktan söz ediliyor. Evet, ben de bir ömür boyu bunu yaptım, durmadan okudum, okudum ama şimdi düşünüyorum, durmadan okumak, yani birtakım kitapları okumuş olarak rafa kaldırmak, bir yerlere yerleştirmek, şunları okudum demek mi amaç? Olmasa gerek. Bütün bunlar bize bir şeyler düşündürecek, bir şeyler gösterecek, bir şeyler anlatacak, kendi kendimizi belki daha iyi anlayacağız, hem kendimizi belki daha iyi tanıyabileceğiz, kendi kendimizi derken ille kendimizden söz etmek de istemiyorum, kendimizi, dünyamızı, dünyayı, insanları, oyunları, ilişkileri başkalarının aracılığıyla ya da başkalarının yardımıyla tanımlamak çok önemli; tabii bunun için de buna dikkatimizi çevirmemiz gerekiyor. Yetkin davranmamız gerekiyor okumamızda, bakmamızda, dinlememizde.
| Bilge Karasu
Şiir vakti #4 Biliyorum sana giden ..Şiir
Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...
Şiir vakti #3Şiir
Bazen aklıma geliyorsun, kimseyi inandıramıyorum. Ateşi karıştırıp ısınmaya çalışırken arkamdaki duvara gölgen düşüyor, görmesem de biliyorum. Parmağımla boşluğa saçlarını çiziyorum tel tel, saçların uzuyor ve bu görünmez resim hiç bitmiyor. Delirmişim gibi bakıyor yanımdan geçenler, kendimi tutamıyorum.. Korkuyorum,güzel sensin. Ciğerim mi yoksa göğsüm mü ağrıyor bilemiyorum çok zaman. şakaklarımı parsellemişsin, nabzımın atışı uyguladığın kotaya mahkum. çektiğim dumanların gittiği her yer senin. Gözlerimin feri gülüşüne bağımlı. Bende ki yerini soruyorsun, canıma kastediyorsun göğsümün içinde.. Ağrıyorsun, güzel sensin. gidemediğim neresi varsa sen oradasın, yol üstü duraklarda anlatılan efsanedir adın. Tüm mesafeler gözümde iki misli uzar ne zaman gelmeye niyetlensem, bilirim dizlerimin dermanı boy ölçüşemez gayretimle. Gitmenin de kalmanın da tarihini sen yazmışsın.. uzaksın ya, güzel sensin. Öyle güzel şeyler söyletiyorsun ki adama, hangi dilde konuşacağımı şaşırıyorum bazen. bir çocuğun gülüşünde besmele seziyorum ve ürperiyorum. Adını bile bilmediğim kuşların, trenlerin yanı sıra uçmaktan helâk oluşuna üzülüyorum. Birbirine karışmayan denizlere farklı bir açıdan hayret edip kendimce anlıyorum. Gülüyorsun dönüp tekrar bakıyorum, bu döngüden çıkamıyoruz ve ona bile razı oluyorum. şair olmadığım halde söylüyorum; sen benim dünyalığımsın.. ne diyeyim, güzel sensin. Kırışıkları görünmesin diye gülmeyi unutmuş bir coğrafyada tebessümüyle bahârı uyandıransın. gözlerinde derin hülyalar değil merhamet ışıkları oynaşır. Hakkında şiir yazılmamış ellerin şifâ dağıtır hiç uyumadan. Taş evlerin kıyısına sığınmış çocukların saçlarını tarayıp serinlik veren rüzgardır nefesin.. Bilmiyorsun,güzel sensin..
| Tespihli abi - Mustafa Demir
Şiir vakti #2 "Bulmak"Şiir
Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyameti
Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti
Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma
Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından
Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından
Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde
Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde
Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş
Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş
Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine
Kapılıp gidiyorum saçının sellerine
Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar
Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın
Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın
Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi
Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi
Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım
Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım