Melisa
@melaise
48 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Yaşamak... İçinde milyarlarca insan ve her biri kendine has milyarlarca hayat içeren o mücadele dolu kelime. Kitaba kapağının sadeliğinden kaynaklandığını düşündüğüm bir önyargıyla yaklaşmıştım ve yaşam üzerine bir felsefeyi ele alan bir kitap olduğunu düşünmüştüm. Ta ki arkasını okuduğumda bir hikayeden oluştuğunu fark edene kadar. Kitap Fugui adındaki bir adamın gençken yaptığı hatalar sonucu ailesiyle birlikte düştüğü sefalet dolu yaşam mücadelesini yine Fugui'nin ağzından dinlettiriyor bizlere. Fugui ve ailesinin birbirlerine karşı gösterdikleri sevgi, bağlılık ve fedakarlık; başta nefret ettiğim karakterlere karşı kalbimin yavaş yavaş yumuşamasına sebep oldu. Bir insan yaşamına sığabilecek onlarca olay sadece ailenin direnişini değil aynı zamanda o dönemin Çin'ine de ışık tutuyor. Kitabı bitirir bitirmez o dönemi araştırma isteği oluştu bende, ki genel kültür açısından oldukça güzel bi kazanım da oldu. Yazarın dili kitap boyunca inanılmaz sade ve akıcıydı, bu noktada çevirmenin de hakkını vermek lazım. Hiç çeviri bir hikaye okuyor gibi hissetmedim, tabii bunda hikayenin evrensel oluşu; bizden, hepimizden oluşunun da büyük payı olsa gerek. Kitabın en güzel yanı da buydu, sıradan bir insanın sıradan bir yaşam öyküsünün derinliklerini sadelikle yüreğimize dokundurması.. Etkileyici ve akıcı bir kitap arayışındaysanız önerimdir. İyi okumalar!
Reklam
Çalıkuşu
Kitabı 1 dakika önce bitirdim ve yüzümde gülümseme, kalbimde güzel bir heyecanla kapattım kapağını. Çalıkuşu'nun damağımda bıraktığı o heyecanı içimde tutamayacağımı anlayınca çözümü yazıya dökmekte buldum.
Öncelikle Reşat Nuri Güntekin'in kalemine tek kelimeyle bayılıyorum. Öyle yalın, öyle akıcı, öyle anlaşılır bir anlatımı var ki... Kendisi en sevdiğim yazar; Çalıkuşu da en sevdiğim kitap oldu an itibariyle.
Konunun bende bıraktığı izlerden bahsetmek istiyorum: Feride'yle birlikte Kamran'a aşık oldum, Kamran'dan nefret ettim; Anadolu'da okul okul gezip öğretmenliğe tutundum, kötü zihniyetli insanlara öfkelenip güzel kalplilere bağlandım... Hikayenin ortalarındayken kitabın bir aşk kitabı değil de o dönemin Anadolu'suna bir ayna niteliğinde olduğunu düşündüm. Ancak sonlara yaklaştıkça tüm bu serüvenin ve Feride'nin çektiklerinin nedeninin de aşk sonucunun da aşk olduğunu anladım. Yazar hem Anadolu halkını hem de bir aşk öyküsünü öyle güzel harmanlamış ki kitabın tek bir noktasında bile sıkmıyor canınızı roman, akıp gidiyor elinizde.
Feride... İyi ki seni tanıdım, iyi ki günlüğünün içindeki kelimelere değdi gözüm. Ve iyi ki senin gibi nahif ve güçlü birine tüm bu yolculukta eşlik ettim.
Uzun lafı kısası: okuyun, okutun!