Söyleyeceğimiz çok şey var aslında.Ama üşeniyoruz ve çok sıkıldık.Önceleri müthiş bir hevesle acılarımızı paylaşacak insan ararken etrafımızda,şimdi kimseler soru sormasın istiyoruz.Sorduklarında ise yakınlık derecesine göre "hayat" ya da "siktir et" diye cevap verip susuyoruz.Söyleyecek şeyimiz olmadığından değil,söyleyecek çok şeyimiz var aslında ama bugüne kadar anlattıklarımız hiçbir işe yaramadığından konuşmak istemiyoruz.
Ne yanar kimse bana âteş-i dilden özge
Ne açar kimse kapım bâd-i sabâdan gayri
*Gönlümdeki ateşten başka hiç kimse bana yanmaz
Bahar rüzgarından başka kimse kapımı açmaz.