(Sancho) Karakaçaninin yanına gidip kucakladı; alnına bir barış öpücüğü kondurdu ve gözleri dolu dolu dedi ki: "Gel bakalım, yoldaşım, dostum benim; dert ortağım, kader ortağım. Ben seninle yetindigim, senin koşumlarini onarıp küçük vücudunu beslemenin dışında bir şey düşünmediğim zamanlarda, saatlerim, günlerim, yıllarım ne mutluydu! Ama seni bırakıp hırsın, gururun kulelerine tirmandigimda, ruhumu bin türlü sefalet, bin türlü dert, kırk bin türlü huzursuzluk kapladı."