İnsanlar küçücük acıları uzun süre saklar, büyük iyilikleri ise hemencecik unutur. Acıların mutlaka geri ödenmesi gereken bir borç olduğunu düşünürken iyiliği, geri ödenme şartı olmayan bir hediye olarak düşünür çünkü.
"Günbatımında asla bilmediğin bir yolda kaybolma. Sonra göğün öte yakasından gelen karanlık, lacivert dalgalar halinde çökmeye başladığında kelimeler kifayetsiz kalır. Yüreğin yanar. Sadece yüreğin yanmakla kalmaz. Gözyaşlarının neden bu denli çok aktığını da bilemezsin."