Melih Karakaş
@melihkarakas
62 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Ne de olsa, iyi ya da kötü, güçlü ya da zayıf, yaşamı seven ya da küçümseyen, herkes ölüyordu. Ölüyorlardı. Her şey ölüyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Medeniyetimizin orta yerinde, kenar mahallelerimizde ve işçilerin yaşadığı gettolarda barbar, vahşi bir tür yaratmıştık ve şimdi bu tür afet esnasında bize acımasız hayvanlar gibi saldırıyor, hepimizi kırıp geçiriyordu. Tabii kendilerini de yok ediyorlardı.
Medeniyet çöküyordu ve herkes kendi başının çaresine bakmak zorundaydı.
İnsanlık, medeniyete giden yoldaki kanlı tırmanışına başlamadan evvel karanlığın ilkelliğine gitgide daha çok gömülmeye mahkûmdur.
İnsan faydalı bulduğu hayvanları evcilleştirdi, düşman saydıklarını yok etti, toprağı yabani bitki örtüsünden arındırdı. Sonra da kendi yok oldu; ilkel yaşam insanın inşa ettiği ne varsa silerek geri döndü.