Güzelliğin geçici olduğunu senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük olduğunu senden
Zaman, kâküllerinden doğar topuklarından batardı
Al yeşil soluğum, yarasına döndüğüm, sözümün sahibi
Sevmenin, dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim.
Gidip gelip yapraklarını öpüyorum
Dalları uzanıp yaşlarımı siliyor
Yüzüm gözüm toprağından bir dua
Sen evsiz yapamazsın
Alıp getiriyorum
Ben ölmeden sana ölüm yok, bunu unutma..
Sen orada yalnız kalma diye burada koşup duruyorum. Canımın burcu. Kirpiksiz gülüm. Merhametine sığındığım kadın. Senden bir parmak yüksekte aldığım her soluk kalbimi kurutuyor
Ömür Hanım, iyi ki ben de seninle yaşadım dünyayı.
Aşık olduğum zamanlarda
Şiir yazmak âdetim değildir
Halbuki asıl şaheserimi
Onu en çok sevdiğimi
Anladığım zaman yazdım.
Onun için bu şiiri
İlk önce ona okuyacağım.